سال ۱۹۱۸. فابیان بالینت مجبور می‌شود در جبهه ایتالیا انسان‌ها را بکشد. در خانه، پسرانش کشیش را که معشوقه مادرشان است، در رودخانه کراسنا غرق می‌کنند. همسر فابیان دیوانه می‌شود. بالینت پس از بازگشت به خانه، کالسکه ران شخصی بارون می‌شود.

گروهی از دهقانان بدون زمین مجارستانی، کار به عنوان کارگران مهاجر را در مزرعه‌ای در شمال آلمان می‌پذیرند که دستمزد خوبی دارد و همسران و خانواده‌هایشان نیز اجازه دارند آن‌ها را همراهی کنند. با وجود اینکه در بحبوحه جنگ جهانی دوم هستند، وضعیت نسبتاً خوبی دارند. با این حال، وقتی شاهد رفتاری می‌شوند که با اسیران جنگی و دیگرانی که چندان مورد لطف نیستند می‌شود، در پایان برداشت محصول سال، تصمیم می‌گیرند به مجارستان بازگردند و به سرعت در جریان‌های جنگ گرفتار می‌شوند.